است ، خاصه اين‌كه محل بعضى از آنها در زمان حاضر در محدودهء جغرافيايى خارج از پهنهء ايران و فى المثل در خانات ماوراء النهر و خوارزم ، خراسان بزرگ ، تركستان ، مغولستان و چين و . . . است و مآخذ مربوط به جغرافياى تاريخى اين سرزمين‌ها نيز كمتر يافت مىشود . براى توضيح موقعيت مكانى اعلام جغرافيايى كتاب سه نقشهء جغرافيايى ترسيم شده كه در پايان كتاب و در بخش اضافات آمده است . 5 . حواشى تاريخى تعليقات تاريخى كتاب دوگونه تنظيم شده است : اول . شخصيت‌هاى تاريخى ، عرفا ، بزرگان كه شرح حال مختصر آنان با استناد به مآخذ معتبر آمده و در صورتى كه اختلافى در ضبط اسامى آنان در كتب هم عصر بوده ، بيان شده است . دوم . ذكر وقايع و رويدادهاى تاريخى . از آنجايى كه با توضيحاتى كه در صفحات نخست اين مقدمه آمده است ، كتاب حافظ ابرو معتبرترين مأخذ وقايع سنوات ايران در بين سال‌هاى 807 تا 830 محسوب مىشود و وى اين رويدادها را به تفصيل نوشته است ، جايى براى تكميل و توضيح باقى نمانده است . در مطلع سعدين ، مجمل فصيحى ، احسن التواريخ يا حبيب السير مطالب اضافى لازم بر آنچه وى گفته است نيامده ، مگر در ضبط برخى از اعلام كتب كه دربارهء آنها توضيحاتى داده شده است . براى سهولت آشنايى با تاريخ تولد و وفات و تعداد فرزندان تيمور ، نسب نامه‌اى نوشته شده كه در بخش اضافات آمده است . 6 . بخش اضافات و تعليقات متون اصلى با توجه به حواشى مختصر ذيل صفحات ، حواشى نسخه‌هاى « م » و « ت » كه توسط كاتب يا مالكان مختلف آنها نوشته شده است و درج آنها در ذيل صفحه موجب اطاله و اطناب كلام بود ، در بخش تعليقات آورده شد . مطالبى نيز كه به هنگام تصحيح نياز به توضيح بيشتر داشته و در ذيل صفحات محلى براى درج